III Niedziela Okresu Zwykłego, rok A
25 stycznia 2026
.Wyjść ze swojej strefy komfortu, by usłyszeć Ewangelię
.
Iz 8, 23b - 9, 3
Ps 27 (26)
1 Kor 1, 10-13. 17
Mt 4, 12-23
.
Jak jest...
Miłośnik rutyny to ten, który kocha tylko to, co zna. Pasjonat bezpieczeństwa wciąż ucieka od tego, co nowe.
W konsekwencji oznacza to, iż nie rozwija się, pozostaje w tym samym punkcie, gdzie był, bo zamyka się na postęp, kierując się sztuczną zasadą: zawsze tak było - nigdy tak nie było.
.
Jak mówi Pan Jezus...
A Jezus mówi do rybaków: zostawcie łodzie, co oznacza by zostawili to, co znają i na czym dotąd polegali.
I zaraz potem Jezus mówi: pójdźcie za mną, czyli pójdźcie w to, czego jeszcze nie znacie, bo to jest lepsze, a lepsze wcale nie musi być wygodniejsze, ale lepsze, to bardziej wartościowe.
.
Jak powinno być...
Zatem miłośnik rutyny, który kocha to co zna albo pasjonat bezpieczeństwa, który ucieka przed wszystkim co nowe, nawet jak jest lepsze i bardziej wartościowe, nie wychodzi ze swojej strefy komfortu i w konsekwencji nie robi postępów i nie rozwija się, szkodząc przede wszystkim samemu sobie.
Ponadto utrudnia życie innym, bo zabiega o siebie i swoje potrzeby, jest skupiony na sobie i nie widzi potrzeb innych.
A idąc dalej, utrudnia działanie nawet Panu Bogu, któryaproponuje mu coś bardziej wartościowego jak Apostołom w dzisiejszej ewangelii.
A chodzi o to, by usłyszeć dobrą nowinę od mądrych ludzi i Dobrą Nowinę, czyli Ewangelię od Pana Jezusa, pójść za tym i rozwinąć swoje dary naturalne i nadprzyrodzone.
Albert Einstein często używał metafory, że „życie jest jak jazda na rowerze; żeby utrzymać równowagę, musisz nieustannie się poruszać do przodu”. I inna jego metafora: „Szaleństwem jest robić wciąż to samo, a oczekiwać wielkich rezultatów”.
.
.
.
II Niedziela Okresu Zwykłego, rok A
18 stycznia 2026
Dlaczego Jezus jest Barankiem?
.
Iz 49, 3.5-6
Ps 40
1 Kor 1, 1-3
J 1, 29-34
.
Św. Jan Chrzciciel nazywa Jezusa z Nazaretu „Barankiem Bożym”(J 1,29). Co oznacza ten zwrot w Starym i Nowym Testamencie, a co znaczy dla nas?
.
.
Stary Testament
.
Baranek Paschalny
W Egipcie Izraelici mieli zabić baranka i jego krwią oznaczyć drzwi, by anioł śmierci ominął ich domy i aby mogli wyjść z Kraju Niedoli do Ziemi Obiecanej. Odtąd baranek symbolizuje wybawienie od śmierci i przejście (hebr. פֶּפֶּסַח - Pesach) od niebezpieczeństwa do wolności.
Baranek Ofiarny
Baranki bez skazy były składane Bogu jako ofiara przebłagalna zwłaszcza w święto Paschy na pamiątkę wyjścia z Egiptu i oznaczają czystość i niewinność.
Baranek w Proroctwie Izajasza
Prorok Izajasz (Iz 53,7) mówi o Słudze Pańskim prowadzonym na rzeź jak baranek, co zapowiada Jego cierpienie kiedy będzie zbawiał ludzkość.
.
Nowy Testament
Branek Boży, który gładzi grzech świata: tak nazywa Jezusa Jan Chrzciciel (J 1,29), co oznacza, że Jezus z Nazaretu jest zapowiadanym przez Izajasza Sługą Pańskim, który wybawi ludzkość od grzechu przez cierpienie.
Baranek Ofiarny: ofiara i śmierć Jezusa na Krzyżu, który w ten sposób zgładził grzechy całego świata sprawiły że Chrystus stał się zapowiadanym Barankiem
Baranek Zmartwychwstały - „Baranek jakby zabity” (Ap 5,6): zabity i ofiarowany za wszystkich ludzi wszystkich czasów, ale żyjący w chwale, bo Zmartwychwstały, który wywalczył i otworzył nam Niebo.
.
.
..
Chrzest Pana Jezusa
11 stycznia 2026
Chrzest to początek życia jako dziecka Bożego
.
Iz 42, 1-7
Ps 29
Dz 10, 34-38
Mt 3, 13-17
.
Niedziela Chrztu Pana Jezusa kończy liturgiczny okres Bożego Narodzenia, choć w tradycji polskiej pozostawiamy żłóbki do święta Ofiarowania Pańskiego (2 II), gdyż upłynie wtedy 40 dni od narodzin Jezusa, kiedy został On ofiarowany Bogu przez Maryję i Józefa.
.
Od jutra rozpocznie się okres zwykły w liturgii oznaczony kolorem zielonym, kolorem nadziei i przeważającym w naturze. Okres zwykły trwa w sumie 34 tygodnie i jest czasem nie tyle zwyczajnym, jakby bez wyrazu czy cech szczególnych, co zwykłym, czyli normalnym i stanowiącym naturalne warunki wzrostu wiary ucznia Chrystusa. Albowiem słuchając w każdą niedzielę dorosłego Jezusa z Nazaretu, idziemy za Nim poznając Jego jako Mistrza, Jego znaki i cuda oraz Jego nauczanie, czyli Dobrą Nowinę o możliwości zbawienia siebie i bliskich. Pierwsza część okresu zwykłego rozpoczyna się zatem w poniedziałek po Chrzcie Pańskim, a druga w poniedziałek po Zesłaniu Ducha Świętego. Obydwie części okresu zwykłego kończy najpierw Wielki Post, a potem Adwent.
.
Chrzest Pana Jezusa w Jordanie miał dwa wymiary: był objawieniem Boga Ojca, że Jezusa jest Synem Bożym i Drugą Osobą Boską oraz był namaszczeniem Go jako Mesjasza, który posłany na ziemię ma dokonać dzieła odkupienia całego stworzenia. Stąd niezwykle jest ważne, by w okresie zwykłym pójść za Nim, Jego śladami nauczania, znaków i cudów.
.
Czym jest chrzest dla nas? Otóż, jak przez poczęcie i narodziny staliśmy się dziećmi naszych rodziców, tak przez chrzest i wiarę stajemy się dziećmi samego Boga. Chrzest jest poczęciem jako dziecka Bożego, a osobiste wyznanie wiary przez słowo i czyn jest przyjściem na świat dziecka Bożego. Chrzest jest usynowieniem nas przez Boga Ojca, a słuchanie i życie Ewangelią jest wychowywaniem i kształtowaniem nas przez Mistrza z Nazaretu. Idźmy więc w okres zwykły Kościoła, jakże ważny dla uformowania osobistej wiary.
.
.
Uroczystość Objawienia Pańskiego
6 stycznia 2026
Łaska gwiazdą prowadzącą do Boga
.
Iz 60, 1-6
Ps 72
Mt 2, 1-12
..
I. Kontekst historyczny
Oryginalny tekst grecki nazywa ich (μáγοι), czyli magami. W czasach Nowego Testamentu słowo to miało dwa znaczenia: oznaczało czarownika lub wróżbitę albo oznaczało kapłana religii w Persji, dzisiejszy Iran. Religia ta miała charakter monoteistyczny, została założona przez ich proroka Zaratustrę w II w. p. n. e. Kapłani zaratustrani byli wykształceni i byli między innymi astronomami, badali gwiazdy i dostrzegli Gwiazdę Mesjasza, zjawisko odnotowane przez Ewangelię, ale także przez źródła zewnętrzne. Stąd udali się do Judei, gdyż zrozumieli, że to wyjątkowy znak. Nie wykluczone, że znali też proroctwa Mesjańskie Starego Testamentu, które mówiły o Królu Żydowskim z rodu Dawida i związanej z Nim Gwieździe Betlejemskiej, co ułatwiło im rozpoznanie znaku. Perscy kapłani byli nazywani magami, ale w znaczeniu mędrców, czyli uczonych. Nazywanie ich królami wydaje się być mylne, a pojawiło się być może dlatego, że przynieśli Jezusowi dary królewskie, stąd niektórzy wzięli ich za królów.
.
.
II. Kontekst Biblijny
Ciekawe, że gwiazda nie zaprowadziła Mędrców prosto do Betlejem, do miejsca narodzenia Króla i Mesjasza, lecz do stolicy, do świętego miasta do Jerozolimy i do króla Heroda. Prawdopodobnie po to, by Herod i mieszkańcy Jerozolimy pierwsi usłyszeli Dobrą Nowinę o narodzinach Zbawiciela na ziemi. Jednak mieszkańcy Jerozolimy odpowiedzieli lękiem, a sam Herod wystraszył się utraty tronu i wydał rozkaz rzezi dzieci Betlejemskich.
Pomimo odrzucenia przez Jerozolimę i Heroda Dobrej Nowiny o Mesjaszu, która się właśnie spełniała, Mędrcy kontynuują wędrówkę za Gwiazdą do pobliskiego już Betlejem, by ofiarować Mu dary złota, kadzidła i mirry, uznając w Jezusie Króla, Boga i Mesjasza, który w im się w ten sposób objawił.
Następnie inną drogą, lepszą i bardziej bezpieczną wracają do swojego świata, by objawić Boga Wcielonego także ich kulturze, światu i cywilizacji.
.
.
III. Kontekst egzystencjalny. Co może wnieść to wydarzenie w nasze życie?
.
Gwiazda
W życiu musi nastąpić nasze osobiste poszukiwanie Boga przez pójście za gwiazdą Łaski Bożej, która każdego z osobna prowadzi do miejsc, gdzie jest obecny zbawiający Bóg.
.
Złoto, kadzidło, mirra
Pełne zrozumienie symboliki darów, to nasza droga wiary, by w pełni uznać Jezusa, że On jest moim Bogiem; że On jest moim Królem; że to ON mnie zbawia, nie ja sam siebie czy inni, ale tylko On i bez Niego nie ma zbawienia.
.
Objawienie - Epifania
Bóg objawia się bliskim, ale też bardzo dalekim i nie jest to kwestia fizycznego dystansu, lecz bariery mentalnej, duchowej i obyczajowej. A my, którzy znamy proroctwa, więcej, znanmy ich wypełnienie, jesteśmy zaproszeni do osobistego spotkania ze Zbawicielem.
.
Inna droga
Powrót mędrców inną drogą do ich ojczyzny oznacza zmianę także naszej drogi życiowej po spotkaniu z Bogiem, by opuścić utarte i czasami nieskuteczne, a nawet nudne szlaki, a wybrać drogę oświetloną przez Boże podpowiedzi, by nie pobłądzić, ale poznać nowy wymiar Bożej obecności.
.
.
II Niedziela po Bożym Narodzeniu
4 stycznia 2026
Pocałunek Ojca, Syna i Ducha Świętego
Syr 24, 1-2. 8-12
J 1, 1-18
.
Dziś usłyszeliśmy w liturgii Prolog Ewangelii wg św. Jana o przyjściu Słowa, którym jest Jezusa Chrystus, Syn Boży.
.
Ten niezwykle ważny wstęp do Ewangelii Janowej usłyszeliśmy już w dzień Bożego Narodzenia, bo w nocy podczas Pasterki była czytana Ewangelia wg św. Łukasza o ludzkich okolicznościach przyjścia Jezusa na ziemię.
.
Ta Ewangelia natomiast mówi o Boskich okolicznościach i powodach przyjścia Drugiej Osoby Boskiej na ziemię. Syn Boży został posłany przez Boga Ojca jako Mesjasz, by zbawić ludzkość.
.
Jezus Chrystus będąc Bogiem jest odwieczny, nie ma początku, ale w danym czasie przyjął ludzkie ciało i stał się najpełniejszym Słowem, jakie Bóg Ojciec skierował do ludzi, po wielu słowach jakie wypowiedział wcześniej przez proroków w Starym Testamencie.
.
On jest wielkim Słowem, więcej Mądrością posłaną przez Ojca do ludzi, którą zapowiedziała Księga Mądrości Syracha, dzisiejsze I czytanie.
.
Św. Atanazy (+373), Ojciec Kościoła, bp Aleksandrii w Egipcie mówi o dwóch mądrościach Boga Ojca: niestworzonej i osobowej, którą jest Chrystus oraz stworzonej i danej stworzeniu.
.
Co dało nam przyjście Jezusa Chrystusa na ziemię w ludzkim ciele? Odpowiemy: zbawienie. I słusznie. Albowiem Bóg Ojciec zbawił nas przez śmierć Chrystusa na krzyżu, przez Jego zmartwychwstanie i wstąpienie do Nieba, kiedy Pan Jezus wprowadził nasze ludzkie ciało, a jednocześnie Jego ciało, do Nieba. Stąd droga i osiągnięcie Nieba są dla nas możliwe.
.
Zadajmy sobie jeszcze jedno pytanie: dobrze, ale z naszej strony jak się to dokonuje?
.
Św. Augustyn (+430), tym razem zachodni ojciec Kościoła, bp Hippony na terytorium dzisiejszej Algerii, mówił o trzech pocałunkach Boga.
.
Pocałunek Ojca, to chrzest święty, kiedy Bóg nas usynowił. Chrzest jest poczęciem człowieka jako dziecka Bożego, a dojrzała wiara, to jego przyjście na świat, czyli narodziny jako dziecka Boga.
.
Pocałunek Syna Bożego, to Eucharystia. Ciało Jezusa, przyjęte od Maryi z Nazaretu przez nadzwyczajną interwencję Boga Ojca, mieszkało przez pewien czas między nami na ziemi, następnie zostało umęczone na krzyżu, ale zmartwychwstało i to właśnie to Ciało Jezusa przyjmujemy w Eucharystii. Jezus nas wtedy dotyka, więcej przenika i przemienia nasze dna duchowe, a może nie tylko duchowe i przygotowuje do życia w Niebie.
.
Pocałunek Ducha Świętego to bierzmowanie. Duch Święty na pewnym etapie naszego życia dotyka nas wielością łask, natchnień, zdolności, możliwości, rozeznawania dobra, piękna, wartości i Osoby samego Boga, by od Niego czerpać mądrość i siły życiowe.
Ks. Zbigniew
.
.
Uroczystość Świętej Bożej Rodizcielki Maryi
1 stycznia 2026
Błogosławieństwo Aaronowe
.
Lb 6,22-27
.
Tekst błogosławieństwa Aaronowego został odnaleziony w 1979 r. na stanowisku archeologicznym Ketef Hinnom, położonym w pobliżu Jerozolimy. Tekst był zapisany na srebrnym zwoju, który poddany analizie naukowej okazał się najstarszym zachowanym fragmentem Biblii, datowany na ok. 600 r. przed Chrystusem.
Tekst błogosławieństwa w jeżyku hebrajskim składa się z trzech wersów: pierwszy wers zawiera 3 słowa, drugi 5 słów, a trzeci 7 słów. Doskonała kompozycja tekstu została oddana także przez liczbę sylab, których liczba wzrasta także w sposób uporządkowany, wynosząc kolejno 15, 20, 25 sylab w wersie. Tekst błogosławieństwa w j. polskim:
.
„Niech cię Pan błogosławi i strzeże.
Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą i niech cię obdarzy swą łaską.
Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem”.
.
Błogosławieństwo to było wypowiadane w Świątyni Jerozolimskiej każdego dnia, a podczas święta Jom Kippur aż czterokrotnie. Wypowiadanym słowom towarzyszył gest z charakterystycznym układem dłoni kapłana w St. Testamencie, który łączył po dwa palce, a dłonie dotykał ze sobą kciukami. Zebrani wierni nakrywali głowy lub opuszczali wzrok.
Błogosławieństwo Aaronowe przejęli chrześcijanie i jest ono najpełniejszą co do treści formą błogosławieństwa, gdyż zawiera pięć elementów Bożej opieki i Bożych łask udzielanych człowiekowi:
.
Bóg strzeże
rozjaśnia swe oblicze
udziela swej łaski
zwraca swoje oblicze
obdarza pokojem
Jednak katolicy mają jeszcze wyższą formę błogosławieństwa: błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem, kiedy Bóg błogosławi nie rękami kapłana, jak np. na koniec Mszy św., ale błogosławi bezpośrednio, Sobą, Swoim Najświętszym Ciałem, a ręce kapłana jedynie trzymają w monstrancji Eucharystię, czyli Ciało Boga Chrystusa.
Ks. Zbigniew
